Her şey kişinin kendisiyle başlar (!) Düşünür, taşınır, karar verir, inanır, uygular, sonuca bağlar.. İnanmaktır esas olan.. Sonra da gerçekten istemek..
Peki ya bunların kudretlisi, ateşleyeni olan “bağlanmak?” Motive olabilmene, inancı güçlendirmene ve istemene neden olan bağlayıcı etken ?
Neye bağlanayım, ne motive eder ki beni ? Küçümseyen bakışlar, mağlubiyetle biten savaşlar, değişmeyen değişmeyecek olan düzen, arızalar, hissettiremeyen sözde aşklar, bitmeyen huzursuzluklar, gelmeyen beklenenler..
Zor, çok zor.. İnsan gücünün yetmeyeceği, erdemli olmanın kazındırdığı azmin yetersiz kalacağı kadar zor.. Doğaüstü bir şeyler gerekli, belki mucize belki de ufak bir beklenen.. O zaman düzelebilir bazı şeyler bir ihtimal..
Ama her şeye rağmen kabul ediyorum : Çok zor be “abi”.. Bir ömre karşılık bir ömür vererek yaşamak, çok zor..